Ο οίκος Sotheby’s, o δισεκατομμυριούχος Pierre Chen και η πρώτη δημοπρασία σαμπάνιας
![Ο οίκος Sotheby’s, o δισεκατομμυριούχος Pierre Chen και η πρώτη δημοπρασία σαμπάνιας](https://cdn.epixeiro.gr/craftuploads/_mainImage169/pierre-chen.jpg.png?mtime=20240701135415)
Δεν είναι από τους πρώτους δισεκατομμυριούχους που θα μας έρχονται στο μυαλό. Ωστόσο, ο 65χρονος Ταϊβανέζος μεγιστάνας, Pierre Chen είναι ο ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρείας παραγωγής ηλεκτρονικών εξαρτημάτων Yageo και έχει εκτιμώμενη περιουσία $6,3 δισεκατομμύρια.
Μια περιουσία, η οποία πέρα από την παρουσία των προϊόντων της επιχείρησης του στα περισσότερα μέρη του κόσμου όπου υπάρχει ηλεκτρονικό κύκλωμα…, ανεβαίνει ακόμη περισσότερο τις τελευταίες μέρες καθώς εκείνος συνδυάζει ένα ακόμα πάθος του μαζί με εκείνο της επιχειρηματικότητας.
Το κρασί και τη σαμπάνια, την ένατη τέχνη όπως συνηθίζει να την αποκαλεί αλλά και εκείνη που μπορεί να απολαύσει κανείς χρησιμοποιώντας περισσότερες αισθήσεις. Τις τελευταίες μέρες η συλλογή από σαμπάνιες αλλά και φιάλες κρασιού από όλο τον κόσμο που δημιούργησε μέσα σε 40 συναπτά έτη περιπλανήσεων στον οινικό κόσμο, δημοπρατείται σταδιακά.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 20 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη δημοπρασία στην ιστορία του οίκου Sotheby’s που ήταν αποκλειστικά αφιερωμένη στη σαμπάνια πετυχαίνοντας πόσα που ζαλίζουν σε έναν αλλιώτικο χορό φυσαλίδων και ξέφρενων ποσών που αποδόθηκαν για την απόκτησή τους.
Ένας θησαυρός από φυσαλίδες
Ο ίδιος μπορεί να αποχωρίζεται λίγο-λίγο μια συλλογή από το κελάρι του που θαμπώνει, έναν μεγάλο αριθμό δυσεύρετων, πολυπόθητων και φυσικά ακριβών φιαλών αλλά δεν σταματά να απολαμβάνει τον ιδιότυπο συνδυασμό καλής σαμπάνιας με πικάντικο hotpot, τις γνώσεις του στο κρασί που όλο και εμβαθύνουν και τον ρόλο του ως head sommelier στο ιδιόκτητο εστιατόριό του “Le Blanc” στη Rue de Longchamp του 16ου διαμερίσματος του Παρισιού.
Και αν σας προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ένας μεγιστάνας έχει ακολουθήσει αυτή την παράλληλη πορεία, αρκεί να γυρίσουμε λίγο πίσω στον χρόνο. Ο Pierre Chen, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια οικογένεια που έφτιαχνε ανελλιπώς το δικό της κρασί στο σπίτι. Και αν εδώ μια τέτοια δραστηριότητα μας φαντάζει αρκετά οικεία, εκείνη την εποχή στην Ταϊβάν δεν ήταν, αφού οι γενικές προτιμήσεις στρέφονταν στη δίνη του ουίσκι.
Η συλλογή κρασιών του Pierre Chen είναι η πιο πολύτιμη που έχει βγει ποτέ στην αγορά
Συν τω χρόνω το πάθος του λοιπόν τόσο για την τέχνη, όσο και για το κρασί αλλά και το συλλέγειν μεταφράστηκε σε μία σημαντική συλλογή με πασίγνωστα έργα τέχνης αλλά και εκλεκτές, πολυπόθητες σήμερα φιάλες.
Μια συλλογή που χτίστηκε με την εξέλιξη των γνώσεών του στο ταξίδι του κρασιού σπουδάζοντας στη Βουργουνδία αλλά και με τα ταξίδια του για τη γνωριμία αλλά και την συλλογή φιαλών από διάφορες οινοπαραγωγικές περιοχές του κόσμου.
Λίγο μετά τη δημοπρασία αφιερωμένη στη σαμπάνια του οίκου Sotheby’s, ακολούθησε και η δημοπρασία "Live in the Vines", στη Βουργουνδία όπου προσέφερε και μια ιδιαίτερη σειρά Magnum του Faiveley Musigny, τα οποία είχαν εμφιαλωθεί αποκλειστικά για τον Chen, ο οποίος λάμβανε τις φιάλες σε ετήσια βάση από το 2015, όταν απέκτησε ένα τμήμα του αμπελώνα Grand Cru Musigny.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη από την έναρξη της η σειρά δημοπρασιών του Chen αφήνει ένα σημαντικό αποτύπωμα στην αγορά του κρασιού. Τον Νοέμβριο, το πρώτο κεφάλαιο του "The Epicurean’s Atlas" — μια διήμερη δημοπρασία των κρασιών του στο Χονγκ Κονγκ — απέφερε $16,8 εκατομμύρια, τουτέστιν ένα από τα υψηλότερα ποσά που έχουν ποτέ επιτευχθεί για μια μεμονωμένη πώληση κρασιών.
Ενώ συλλογή που δημοπρατήθηκε από τον οίκο Sotheby’s περιείχε μεταξύ άλλων θρυλικές vintage φιάλες από το 1950 έως τη δεκαετία του ’90 όπως Dom Perignon, Krug, Salon και Louis Roederer που έχουν την τάση να εξαφανίζονται όσο ο χρόνος περνά και τα αποθέματα τους σε παγκόσμιο επίπεδο είναι πολύ περιορισμένα.
Τέλος, ο ίδιος όντας και παθιασμένος συλλέκτης έργων τέχνης όπως των Φράνσις Μπέικον, Σαλβαδόρ Νταλί, Γιαγόι Κουσάμα και Τζεφ Κουνς μεταξύ πολλών άλλων έχει δηλώσει σχετικά με την απόλαυση του κρασιού ως τέχνη: “(Το κρασί) είναι η μοναδική μορφή τέχνης που μπορεί κανείς να καταναλώσει και κυριολεκτικά να ζει με αυτή. Χρησιμοποιεί αισθήσεις που τα παραδοσιακά μέσα τέχνης συνήθως δεν εμπλέκουν, όπως η όσφρηση και η γεύση. Ενώ άλλες μορφές τέχνης απαιτούν λιγότερα από τον αποδέκτη, το κρασί απαιτεί δημιουργικότητα.”
Σχόλια